Ο τρόπος του Οδυσσέα
Γνώση: Στοχεύοντας το κέντρο του κύκλου!

Το σύμβολο του Ήλιου, είναι ένας κύκλος, με το σημειακό του κέντρο.
Όλη η πορεία του Οδυσσέα, του Ηλιακού Ανθρώπου, είναι να δει, να στοχεύσει, να βρεθεί εκεί, να γίνει ένα με αυτό. Να γίνει ο Ήλιος μιας φωτισμένης και λαμπερής Συνείδησης.

Γι’ αυτόν τον λόγο χρησιμοποιεί, στην τελική φάση, το Τόξο του Απόλλωνα, που παρ’ όλο που ο ίδιος δεν πρωταγωνιστεί ακριβώς καθόλη τη διάρκεια της Οδύσσειας, στο τέλος έχει τον τελευταίο λόγο.

Όλη η πορεία του Οδυσσέα, είναι μια διαδρομή στην Γνώση και στα μονοπάτια της. Όμως τι είναι ¨Γνώση; Πώς προσεγγίζεται; Πώς μπορεί να γνωρίσει κάποιος; Τι είναι Αλήθεια; Πώς να ξεχωρίσει κανείς το ‘είναι’ και το ‘φαίνεσθαι’ των πραγμάτων;

Η Γνώση, όταν την πρωτοκοιτάξει κανείς είναι ένας τεράστιος Λαβύρινθος, με τον τρομερό Μινώταυρο να καραδοκεί. Ελάχιστοι πλησιάζουν και ακόμη πιο ελάχιστοι βγαίνουν σώοι από εκεί.
Η πρώτη προσέγγιση του ανθρώπου-Οδυσσέα, θα γίνει με τη μορφή του Θησέα, που θα τον εξερευνήσει με τη βοήθεια μιας γυναίκας και ενός Μίτου. Από εκεί και μετά θα υψωθεί και θα τον βλέπει πάντα πανοραμικά και από ψηλά.

Στη συνέχεια θα οργανώσει τη δράση του σε 12 σημεία και σταθμούς και με τη βοήθεια μιας θεάς θα φθάσει τον στόχο του. Ενώ μια άλλη γυναίκα, η Πηνελόπη, θα ξετυλίγει το κουβάρι… του Πηνίου.

Στόχος είναι να περάσει το βέλος της συνείδησης από τις 12 οπές των τσεκουριών, ευθυγραμμίζοντας και ενοποιώντας όλα τα ενεργειακά γνωστικά κέντρα της.
Ποια είναι αυτά τα κέντρα- σταθμοί, σε μία πρώτη ανάλυση;

Κίκονες: Το πρώτο βήμα, η αρχή της απόφασης, το κουράγιο, το θάρρος, το περιθώριο, να μη τα παρατήσεις όταν κάποιοι σου πετούν πέτρες, πουλώντας εφημερίδες στο δρόμο…
Λωτοφάγοι: Καλοπέραση, ευδαιμονισμός, δουλειά, σπίτι και αυτοκίνητο, καναπές και εξοχικό, μκροαστισμός, μεσοαστισμός, νεοπλουτισμός, επικουρισμός… αρκεί να μη το παρακάνεις και ξεχαστείς…

Αίολος: Ο λόγος και ο λόγος, η ομιλία, φλυαρία, η περιέργεια. Υπερπληροφόρηση, παραπληροφόρηση, μηδαμινή κατανόηση. Τα παράθυρα των δημοσιογράφων…
Κύκλωπας: Εγκαταλείποντας την οικογενειακή εστία, είσαι πια ο «Κανένας». ‘Απογαλακτισμός’, η αυτοπεποίθεση του αυτοδημιούργητου, είσαι ‘κάποιος’ σπουδαίος. Η έξοδος από τη ‘σπηλιά’ της μήτρας και του MATRIX… ο Νιο. Νικώντας τον ‘μικρό’ ή ΄μεγάλο’ Τύραννο…
Στο νησί του Ήλιου: …και η αβάσταχτη ελαφρότητα της μπουρζουαζίας. Ακριβά μοντέλα, φιλανθρωπικά γκαλά συμπόνιας για τον συνάνθρωπο, λάμψη, τόλμη και γοητεία, επισκέψεις στο Μέγαρο για ενημέρωση περί ‘τέχνης’, το τέννις ‘ιν’ σπορ. Τα βόδια του Ήλιου καταβροχθίζονται άπληστα…
Λαιστρυγόνες: Η αγριότητα της υπερανάλυσης και της κριτικής. Διυλίζοντας τον κώνωπα, η άγρια σκληρότητα των ‘ελίτ’… ανθρώπων.
Κίρκη: Η αρχέγονη δύναμη του σεξ, οι ηδονές και η οδύνη του θανάτου. Επικίνδυνες, κάθετες ‘μετακινήσεις’ του σημείου της αντίληψης.
Η μαγεία του σεξ απήλ και τα ‘γουρούνια’ των θαυμαστών-συντρόφων.
Τα είδωλα και οι βεντέτες… οι γόησσες και τα τερτίπια τους. Πεθαίνοντας σαν ‘άνθρωπος’. Κάθοδος στο Άγνωστο. Η αρχή της μεταμόρφωσης…
Σκύλα και Χάρυβδη: Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα και στη μέση αναμμένα κάρβουνα. Το κρίσιμο σταυροδρόμι και η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις…
Σειρήνες: Η αλαζονία της επιστήμης καταλήγει στην θεοκρατία της. Ο δογματισμός της θρησκείας καταλήγει στην μοναξιά… των Συμπληγάδων. Η υπεροψία της φιλοσοφίας στην αυταρέσκεια. Τραγουδούν τόσο γλυκά όλες τους…

Καλυψώ: Αυτή που ‘κρύβει’ τα πράγματα στον Οδυσσέα, τα απο-καλύπτει …όλα. Η αρχή της μετουσίωσης. Η γοητεία της μεταφυσικής, από τον απλοϊκό τσαρλατανισμό μέχρι την εξελιγμένη μαγεία των ‘μαύρων μάγων της Ατλαντίδος. Το μεγάλο τάξιμο. Πώς να πεις ‘όχι’ σε μια θεά όταν σου προσφέρει τη θέση του κυρίαρχου του κόσμου; Αδόλφος Χίτλερ σε πρωταγωνιστικό ρόλο…
Ναυσικά: Η ξεκούραση, η παρέα, η φιλία, η ομάδα, οι νέοι άνθρωποι που θα σε λατρέψουν σαν θεό και καθοδηγητή, φωτισμένο και γκουρού τους. Η έλξη της πολιτικής, ο ναρκισσισμός των χειροκροτημάτων και η γοητεία της εξουσίας. Γλυκιά αίσθηση, τρυφερή, ύστερα από τόση κούραση, πώς να φύγεις και να πας πού; Ξανά στο άγνωστο; Μόνος ξανά; Τα χρόνια βαραίνουν στην πλάτη…εγκαταλείποντας τους φιλικούς Φαίακες που σου έδωσαν τόσα…
Μνηστηροφονία: Η ζητιανιά, ο χλευασμός, ο προπηλακισμός. Τελική αναμέτρηση με τον Ποσειδώνα και τα ανόργανά του. Κάθετες μετακινήσεις του σημείου της Αντίληψης. Μετουσίωση. Το χάσιμο της ανθρώπινης μορφής, συνομιλίες στην Πηγή… με τον Αρχιτέκτονα. Η επιστροφή, η κάμπια που γίνεται μια πολύχρωμη, φαντασμαγορική και υπεράνθρωπη πεταλούδα, σπάζοντας το Κέλυφος…

 

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account