ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ : ΕΓΩ ΕΙΜΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ!
Αιτείτε και Δοθήσεται ημίν!
Ζητείτε και Ευρήσετε!
Κρούετε και Ανοιγήσετε!

Πότε άλλοτε ο άνθρωπος αυτής της γενιάς που έζησε και δημιούργησε μέσα στις τελευταίες δεκαετίες ήταν σε τόσο πνευματικό  σκοτάδι;

Πότε άλλοτε ο άνθρωπος πίστεψε τόσο πολύ το ψέμα;

Πότε άλλοτε ήταν σε τέτοια ψυχική ερήμωση; Απύθμενη εσωτερική μοναξιά και κλειδωμένη καρδιά, να ταλαιπωρείται από την ψεύτικη εξωστρέφεια του παρελθόντος και τη σημερινή άνυδρη και απειλητική εσωστρέφεια που μόνο ο εγωκεντρισμός και η Υπερηφάνεια χτίζει;

Πότε άλλοτε ο άνθρωπος ζούσε παράλληλα σε δύο τόσο αντιφατικά κοινωνικά δεδομένα. Από τη μια να ζούμε με δανεικά και από την άλλη να βομβαρδιζόμαστε από τα τελευταίας τεχνολογίας κινητά και λάπτοπ; Δημιουργώντας έτσι την ψευδαίσθηση ότι γι’ αυτό δεν είμαστε χαρούμενοι. Επειδή σταμάτησε ο καταναλωτισμός, το γνωστο «shopping therapy”.

Πότε άλλοτε η Παιδεία είχε καταστεί τόσο μισητή στους νέους ώστε να μην ελκύει το πραγματικό ενδιαφέρον για την ουσία της γνώσης, το μοίρασμα αυτής και την αλλαγή στη ζωή;

Πότε άλλοτε οι σχέσεις ήταν τόσο εύκολες και γρήγορες που να αναδεικνύουν με την αντίστοιχη ταχύτητα ένα γιγαντιαίο Κενό; Κενό, το οποίο στη συνέχεια προσπαθούν να καλύψουν με  τρόπους που οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερο ψυχικό  Κενό;

Πότε άλλοτε η στοργή ήταν τόσο αναγκαίο ζητούμενο που να πληρώνουν …στην Ιαπωνία προκειμένου να νιώσουν τη στοργή μιας τρυφερής αγκαλιάς  για σαρανταπέντε λεπτά;  Ή να σχεδιάζουν καρέκλες όπως στη Νότια Κορέα προκειμένου να δημιουργούν  το αίσθημα μιας ζεστής αγκαλιάς;

Απύθμενη ψυχική μοναξιά και έλλειψη Αγάπης.

Έτσι θέλουμε να καταντήσουμε;

Αν όχι να αφουγκραστούμε, να ψάξουμε, να Αναζητήσουμε και τότε είναι σίγουρο ότι θα βρούμε τον τρόπο να αφήσουμε έξω τον εγωκεντρισμό και να ενωθούμε με τον πλησίον.

Κάποτε, Κάποιος θυσιάστηκε για όλους εμάς για να γνωρίσουμε τον τρόπο που μπορούμε να βγούμε από την Άγνοια και το σκοτάδι. Λίγο λιγότερο από 2000 χρόνια εξακολουθούμε και είμαστε στο σκοτάδι, μια που ακούμε για Αγάπη αλλά δεν τη Βιώνουμε. Μιλάμε για Αγάπη αλλά δεν τη Ζούμε. Δεν τη γνωρίζουμε γιατί είναι η Θεία Αγάπη. Αυτή που μακροθυμεί. Αυτή που δεν ζητάει για τον εαυτό της. Αυτή που δεν διαλογίζεται το κακό. Αυτή που δεν χαίρει στην αδικία αλλά συγχαίρει εις την  Αλήθεια.

Για αυτή την Αγάπη Κάθε χρόνο την ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ανάβει το Άγιον Φως. Κάθε χρόνο προσπαθεί να μας θυμίσει ότι είναι παρών για εμάς. Κάθε χρόνο μέσα σε ατελείωτους αιώνες κατέρχεται για όλους εμάς, που Το πιστεύουμε.

Αν Το πιστεύουμε ας Το Αξιοποιήσουμε αλλάζοντας αυτή τη Ζωή. Διαφορετικά, η Πίστη δίχως έργα είναι νεκρή.

Ζήση Μαριάννα
Φιλόλογος

 

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account