DON FRANCISCO RODRIGYEZ ADRADOS

Γεννήθηκε  στὴ Σαλαμῖνα τὸ 1922. Διετέλεσε καθηγητὴς ἑλληνικῆς φιλολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Complytence τῆς Μαδρίτης, ὅπου σήμερα εἶναι ἐπίτιμος διδάκτωρ. Εἶναι πρόεδρος τῆς Ἱσπανικῆς Ἑταιρείας Κλασσικῶν Σπουδῶν, ἐνῷ  ἔχει  διατελέσει πρόεδρος καὶ τῆς Ἱσπανικῆς Ἑταιρείας Γλωσσολογίας. Διευθύνει τρία ἐπιστημονικὰ περιοδικά, ἐνῷ συνδιευθύνει τὸ μεγάλο ἑλληνοισπανικὸ λεξικό.

Στὴν πραγματικότητα οἱ μεγάλες εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες καὶ σήμερα σχεδὸν ὅλες οἱ  γλῶσσες τοῦ κόσμου εἶναι ἡμιελληνικὲς γλῶσσες ποὺ ἀπὸ μία πρώτη ἄποψη δὲν μοιάζουν στὰ Ἑλληνικά, ἀλλὰ κατακλύζονται ἀπὸ ἑλληνικὲς γραμματικὲς δομὲς καί, πάνω ἂπ΄ ὅλα, ἀπὸ ἑλληνικὸ λεξιλόγιο καὶ  ἑλληνικοὺς σημασιολογικοὺς δανεισμούς. Ὅλο ἢ σχεδὸν ὅλο  τὸ λόγιο λεξιλόγιο τῶν μοντέρνων γλωσσῶν εἶναι, ἄμεσα ἢ ἔμμεσα ἑλληνικό, γιατί τὸ ἔλαβαν ὡς  δάνειο ἄμεσα ἢ μέσῳ τῶν λατινικῶν, στὴν ἀρχαία ἢ μοντέρνα ἐποχὴ ἢ καὶ σήμερα.

Τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο, ποὺ ἀποτελεῖ σημαντικὴ πρόοδο τοῦ φοινικικοῦ χάρη στὴν ἐπινόηση τῶν φωνηέντων, κληροδότησε ἕνα μέσο ἔκφρασης σὲ πολυάριθμες γλῶσσες στὴν πραγματικότητα, ἀπὸ τὴν παραλλαγὴ τοῦ ἴδιου, ποὺ εἶναι τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο, ὑπάρχει ἡ τάση νὰ μεταγράφονται σ΄ αὐτὸ τὸ ἀλφάβητο ὅλα τὰ γραφικὰ συστήματα τοῦ κόσμου καὶ ἀκόμη νὰ γράφονται μέσῳ αὐτοῦ ὅλες οἱ γλῶσσες ἔγιναν σημαντικὲς προσπάθειες πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση στὴν Κίνα, γιὰ παράδειγμα.

Χρησιμοποιοῦμε μία σειρὰ συντακτικῶν δομῶν, ποὺ τὰ ἑλληνικὰ ἔχουν ἀναπτύξει καὶ ποὺ σήμερα εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ἔκφραση τῆς ἀφηρημένης σκέψης καὶ γιὰ τὴν ἐπιστημονικὴ καὶ λόγια γλῶσσα ἐν γένει. Καὶ εἶναι ἐπίσης ἕνα πρότυπο, ἄμεσα  ἢ μέσῳ τῶν λατινικῶν ἢ γλωσσῶν τῆς μεσαιωνικῆς Εὐρώπης, τῆς ποιοτικῆς γλώσσας. Ὅπως ἔλεγα πρίν, οἱ γλῶσσες μᾶς εἶναι, σὲ μεγάλο βαθμό, ἡμιελληνικὰ ἢ σχεδὸν ἑλληνικά, καθὼς θὰ μπορούσαμε νὰ τὶς ὀνομάσουμε.

Ὁ πλοῦτος τοῦ ἑλληνικοῦ λεξιλογίου, ἡ ἱκανότητα σύνθεσης, παραγωγῆς καὶ δημιουργίας νέων λέξεων εἶναι ἀπολύτως μοναδική. Ἀλλὰ προχωρεῖ πολὺ περισσότερο καὶ πάντα δημιουργεῖ ἐκπλήξεις. Κατὰ τὴν ἐπεξεργασία τοῦ Ἀρχαιοελληνικοῦ Ἱσπανικοῦ Λεξικοῦ, ποὺ πραγματοποιοῦμε στὴν Ἱσπανία, ἡ ἀφθονία τῶν νέων λέξεων, ποὺ συναντᾶμε σὲ νέα ἔγγραφα ἢ κατὰ τὴν διερεύνηση τῶν ἤδη γνωστῶν ξεπερνάει κάθε προσδοκία. Ἐκεῖ ποὺ δημιουργοῦμε μία φράση, σὲ μία γλῶσσα ὅπως εἶναι τὰ Ἱσπανικά, οἱ Ἕλληνες μποροῦσαν καὶ μποροῦν νὰ δημιουργοῦν μία λέξη, μὲ ὅλη τὴ δυνατότητα σύνθεσης, ποὺ αὐτὸ συνεπάγεται. Ἀπὸ  ἐδῶ διαφαίνεται ὁ ἀξεπέραστος πλοῦτος τοῦ ἑλληνικοῦ λεξιλογίου, τοῦ ἀρχαίου καὶ τοῦ νέου. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἴγλη τόσο τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ἐπιστήμης, ὅσο καὶ τῆς νεοελληνικῆς ποίησης.

Τὸ ἑλληνικὸ λεξιλόγιο κρύπτεται στὶς γλῶσσες μᾶς μερικὲς φορές, ἄλλες φορὲς εἶναι διαφανές. Εἶναι ζωντανὸ μέσα σ΄ αὐτές, ἀποτελεῖ ἕνα τμῆμα τοὺς χωρὶς νὰ πάψει νὰ παραμένει ἑλληνικό. Γὶ΄ αὐτὸ ἔλεγαν πρίν, ὅτι αὐτὲς οἱ εὐρωπαϊκές μας γλῶσσες εἶναι ἕνα εἶδος κρυπτοελληνικῶν. Αὐτὸ συμβαίνει ἤδη στὴν πραγματικότητα σὲ ὅλες τὶς γλῶσσες τοῦ κόσμου. Ὅπως ἐπίσης ὑπάρχουν ἄφθονα γλωσσικὰ δάνεια, μεταξὺ ἄλλων, στὰ νέα ἑλληνικά.

Οἱ μοντέρνες γλῶσσες, πάνω ἀπ’ ὅλα στὸ λόγιο λεξιλόγιό τους, εἶναι στὴν πραγματικότητα μία μόνο γλῶσσα, εἶναι μία συνέχεια, ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἄποψη, τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, ποὺ ἔχει ἀποτελέσει ἕναν παράγοντα ἐνοποίησης.

Ἔτσι τὰ ἑλληνικὰ καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τελειώνω ἀποτέλεσαν καὶ ἀποτελοῦν, ἀπὸ τὴ μία πλευρά, ἕνα ζωντανὸ γλωσσολογικὸ κλάδο ποὺ ἀνθεῖ ἀπὸ μόνος του. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἔχει ἐπιδράσει τεράστια, μέσῳ διαφόρων καὶ περίπλοκων ὁδῶν, πάνω στὶς ὑπόλοιπες γλῶσσες. Τὶς βοήθησε νὰ μετατραποῦν σὲ ἐργαλεῖα σκέψης καὶ λογοτεχνίας. Κατὰ κάποιο τρόπο, τὰ ἑλληνικὰ ἐπιζοῦν σὲ ὅλες αὐτὲς καὶ τὶς ἐμπλουτίζουν καθημερινά.

VICTOR SOKOLIUK

Διευθυντὴς τοῦ Τμήματος Νοελληνικῆς Φιλολογίας στὸ Παιδαγωγικὸ Πανεπιστήμιο Μόσχας, Καθηγητὴς Νοελληνικὴς γλώσσας στὸ Γλωσσολογικὸ Πανεπιστήμιο Μόσχας καὶ τὴ Θεολογικὴ Ἀκαδημία Μόσχας.

Τὸν 18ο αἰῶνα, τὴν ἐποχὴ τοῦ Διαφωτισμοῦ, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς καὶ πάλι γίνεται ὑπόδειγμα γιὰ μίμηση καὶ ἀντικείμενο μελέτης  σ’ ὅλες τὶς  χῶρες τῆς Εὐρώπης, τὸ τῆς ἑλληνικῆς προέλευσης λεξιλόγιο τῆς Ρωσικῆς Γλώσσας διευρύνεται σημαντικά. Ἡ μελέτη τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς κατὰ πολὺ διευρύνει τὸν ἐπιστημονικὸ ὁρίζοντα τῶν Ρώσων φιλολόγων πρᾶγμα ποὺ τὸ ὑπέδειξε λαμπρὰ ὁ μεγάλος Ρῶσος ἐπιστήμονας Μιχαὴλ Λομονόσοφ, ὁ ὁποῖος τὸ 1755 γράφει τὴ Ρωσικὴ γραμματική. Ἀπὸ τὸν Λομονόσοφ στὸ Πανεπιστήμιο Μόσχας ἀρχίζουν οἱ συστηματικὲς Ἑλληνο-Λατινικὲς Σπουδές. Ὁ Λομονόσοφ τὸ 1748 δημοσιεύει ἕνα ἔργο ἀφιερωμένο στὴ ρητορική, χάρη στὸ ὁποῖο οἱ Ρώσοι ἀναγνῶστες μπόρεσαν γιὰ πρώτη φορὰ νὰ διαβάσουν ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἰλιάδα τοῦ Ὁμήρου σὲ ὑπέροχη μετάφραση τοῦ ἴδιου του Λομονοσόφ.

Στὴ Ρωσία  δὲν ξεχνοῦμε πῶς ὁ σημερινὸς πλοῦτος τῆς Ρωσικῆς Γλώσσας ἀποκτήθηκε, σύμφωνα μὲ τὰ λόγια του Μιχαὴλ Λομονόσοφ ἀπὸ τὸν Πρόλογό του στὸ βιβλίο: Γιὰ τὴν Ὠφέλεια τῶν βιβλίων Ἐκκλησιαστικῶν στὴ Ρωσική, κυρίως μαζὶ μὲ τὸν Ἑλληνικὸ Χριστιανικὸ Νόμο ὅταν τὰ ἐκκλησιαστικὰ βιβλία μεταφράστηκαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ στὴ Σλαβικὴ γιὰ τοῦ Θεοῦ τὴ Δοξολογία.

Συνεχίζεται…

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2018 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;