Το παιδί ζει στην εποχή που υφίσταται, ο φιλόσοφος ζει στην εποχή πού θα έρθει.
Κοκκίνισε το άνθος του λουλουδιού και με την ομορφιά του τράβηξε το βλέμμα και του παιδιού και του φιλοσόφου.

Το παιδί κοιτά και χαίρεται για εκείνο πού βλέπει το μάτι του.

Ο φιλόσοφος κοιτά με τις σκέψεις στην άλλη επο­χή και στη θέση του ανθισμένου λουλουδιού με θλίψη παρατηρεί τον στεγνό σκελετό της, στον οποίο δεν βουίζουν μέλισσες, αλλά φθινοπωρι­νός θρήνος του άνεμου.

Τι μπορεί να διώξει το σύννεφο από το μέτω­πο του φιλοσόφου; Τί άλλο εάν όχι η παράταση της σκέψης μέχρι το τέλος· πίσω απ’ όλες τις γνωστές μας εποχές μακριά, στην εποχή της αιώνιας άνοιξης;

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Πηγή: taxiarhes.blogspot.gr

 

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2019 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;