Ὅλοι θά ἔχουν παρατηρήσει ὅτι οἱ ξένες γλῶσσες εἶναι γεμᾶτες ἀπό ἑλληνικές λέξεις κι αὐτό, γιατί δέν ὑπῆρξε διανόηση, ἐπιστήμη ἤ τέχνη, πού νά μήν ἐπινοήθηκε στήν ἀρχαία Ἑλλάδα.  Ὅ,τι ἔφτιαξε τό ἑλληνικό πνεῦμα, πέρασε στούς ἄλλους λαούς μέ τά ἑλληνικά τους ὀνόματα.  Ἐξ ἄλλου, τήν ἐποχή πού δημιουργήθηκαν, δέν ὑπῆρχαν ξένες λέξεις, ὥστε να προσδιοριστοῦν.

Ὁ ἑλληνικός λαός πού δημιούργησε τόν ὑπέροχο πολιτισμό, κυριάρχησε καί ἐξακολουθεῖ νά κυριαρχῆ σέ ὅλο τόν κόσμο. Ὁ ὀνομαζόμενος «δυτικός πολιτισμός» δέν ἔπαψε νά εἶναι ὁ ἑλληνικός πολιτισμός – παρ’ ὅλες τίς διαφοροποιήσεις πού ἔγιναν μέ τό πέρασμα τοῦ χρόνου – ἔτσι, ὅπως γεννήθηκε καί διαμορφώθηκε ἀπό τούς ἀρχαίους Ἕλληνες.

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι γεννιοῦνται εὐφυεῖς, ἐπινοητικοί ἤ καί ἄμυαλοι.  Τίποτε παραπάνω δέν εἶχαν οἱ Ἕλληνες· καί αὐτοί εἶχαν προτερήματα καί ἐλαττώματα. Δέν εἴμαστε ρατσιστές, γιά νά ἀναρωτιόμαστε, γιατί οἱ Ἕλληνες;  Αὐτοί ὅμως, εἶχαν τήν καλοτυχία ἀπό τούς ἀρχαίους θεούς ἤ ἀπό τόν Ἕναν Θεό, ἀργότερα, νά ζοῦν σ’ ἕνα μέρος τοῦ πλανήτη Γῆ, ὅπου ἦταν καί εἶναι ἡ μοναδική περιοχή, πού εἶναι ὁλόφωτη ἀπό τόν ἥλιο, πού ἔχει πελάγη, χωρίς μεγάλες φουρτοῦνες, γεμᾶτα ἀπό μικρά, ὑπέροχα κατοικήσιμα νησιά, εὔφορες κοιλάδες, μέ γάργαρα νερά καί μέ ὑπέροχες παραλίες· κι ὅλα αὐτά νά δημιουργοῦν μιά ἰδανική χώρα.

Ἡ Ἑλλάδα δέν ἔχει φαντάσματα καί στοιχειά, δέ σέ παγώνει τόν περισσότερο χρόνο, δέ σέ ψήνει σέ μεγάλες θερμοκρασίες καί δέ σέ ἀρρωσταίνει σέ ὑγρασίες.  Δέν ἔχει τυφῶνες πού νά σέ ξεσπιτώνουν, οὔτε ἐρήμους γεμᾶτες ξηρασίες. Εἶναι χώρα, ὅπως ὅλοι ὁμολογοῦν, τοῦ λαμπεροῦ ἥλιου, τῆς ὀμορφιᾶς καί τῆς γαλήνης, μιά ἁρμονία ἀπό τήν ὁποία προκύπτει καί ἡ σχέση τοῦ Ἕλληνα μέ τό Θεῖο.

Τό ἐλεύθερο πνεῦμα τῶν Ἑλλήνων δημιουργήθηκε τή στιγμή πού οἱ Ἕλληνες ἔκαναν τό θεόμορφο ἄνθρωπο, ὅμοιο καί ἴσο μέ τούς ἀνθρώπομορφους θεούς· καί ἔτσι, ἔγινε ὁ λαός μέ τό ἐλεύθερος πνεῦμα.  Ἦταν ἀπαλλαγμένο ἀπό συμπλέγματα ἐνοχῆς, ἀπό δογματισμούς, ἀπό μεταθανάτιες φοβίες καί ἄρχισαν νά ἐρευνοῦν τόν ἄνθρωπο, τό σύμπαν, τή φύση καί νά ἐπινοοῦν διάφορα πράγματα πού σήμερα ἀκόμη, βοηθοῦν τήν ἐπιστήμη, τήν τέχνη κ.ἂ. ἀναπτύχτηκε ἡ φιλοσοφία, τά μαθηματικά, ἡ Ἀστρονομία, ἡ Ἀρχιτεκτονική, ἡ Μουσική, ἡ Ἰατρική, ἡ Ποίηση, τό Θέατρο καί ἔμειναν στήν Ἰστορία μεγάλοι ἄνδρες, ὅπως ὁ Ἱπποκράτης, ὁ Ἀρχιμήδης, ὁ Γαληνός, ὁ Σόλων, ὁ Σωκράτης, ὁ Αισχύλος, ὁ Σοφοκλής, ὁ Ὅμηρος καί τόσο ἄλλοι.

Οἱ Ἕλληνες ἔπαιρναν στοιχεῖα καί ἀπό ἀλλους λαούς τῆς ἐποχῆς τους, ὅπως ἀπό τούς Αἰγυπτίους, τούς Βαβυλωνίους καί τούς Χαλδαίους, ἀλλά τά στοιχεῖα αὐτά τά ἐπεξεργάζονταν, γιά νά μπορέσουν νά τά ἐνσωματώσουν στή δική τους κοσμοαντίληψη. Ἔτσι, ἄρχισε νά διαμορφώνεται ἡ προϋπόθεση γιά μιά διερευνητική καί ἀνατρεπτική σκέψη, πού ὡδήγησε στήν πολιτιστική ἔκρηξη, ἐκδηλώθηκε στούς προκλασικούς χρόνους καί αὐξήθηκε στούς κλασικούς ὥστε ἡ ἀνθρώπινη ἀνέλιξη νά ὁδηγηθῆ σέ μιά ἔξαρση, τήν ὁποία δέν μπόρεσε νά τήν φτάση ποτέ ξανά.  Ἧταν θαῦμα, πού ὁ ἄνθρωπος κέρδισε τό δικαίωμα στήν ἐπιβίωση καί λίγοι αἰῶνες ἤρκεσαν, γιά νά γεννηθῆ καί νά φθάση στό ζενίθ, πρᾶγμα, ὀνομαζόμενο «Δυτικό Πολιτισμό».  Ἡ ἐποχή ἐκείνη τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ἄλλαξε ριζικά τόν κόσμο.  Κι ὅταν ἀκόμη, νόμιζαν ὅτι εἶχε σβήσει μέσα στούς σκοτεινούς αἰῶνες, ὁ ἑλληνικός πολιτισμός εἶχε τόση δύναμη, πού ἀναστήθηκε καί ἐπέστρεψε ὡς Ἀναγέννηση.  Γι’ αὐτό, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες διαμόρφωσαν τόν ἑλληνικό πολιτισμό.  Σήμερα, τό «Δυτικό», ὅπου πάλι κυριαρχοῦν οἱ Ἕλληνες σ’ ὅλες τίς χῶρες τοῦ σύγχρονου κόσμου καί διαπρέπουν στίς ἐπιστῆμες, στά ἐρευνητικά προγάμματα κ.ἄ.

Ὄλγα Μπριτζάκη – Παναγιωτίδου

Συνειρμικά ἔρχεται στό μυαλό μας ἡ ἐξομολογητική δήλωση τοῦ μεγάλου Γερμανοῦ δραματουργοῦ καί ποιητῆ Φρήντριχ φον Σίλερ, πού, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ἀνεβάζει στά ὕψη τό λαό μας, περισσότερο, μάλιστα, καί ἀπό κάθε Ἕλληνα:

«Καταραμένε Ἕλληνα,

ὅπου καί νά γυρίσω τή σκέψη μου,

ὅπου καί νά στρέψω τήν ψυχή μου,

μπροστά μου σέ βρίσκω.

Τέχνη λαχταρῶ, ποίηση, θέατρο, ἀρχιτεκτονική;

ΕΣΥ, μπροστά μου·

μπροστάρης κι ἀξεπέραστος!

Μαθηματικά, φιλοσοφία, Ἰατρική;

ΕΣΥ, μπροστάρης κι ἀξεπέραστος!

Για δημοκρατία διψῶ, ἰσονομία, ἰσοπολιτεία;

ΕΣΥ, μπροστάρης κι ἀξεπέραστος!

ἀθλητισμό γυρεύω, γιά γιατρικό τοῦ κορμιοῦ μου;

ΕΣΥ, μπροστάρης κι ἀξεπέραστος!

Καταραμένε Ἕλληνα,

καταραμένη γνώση,

γιατί νά σέ ἀγγίξω;

Γιά νά καταλάβω πόσο μικρός εἶμαι;

Ἀσήμαντος καί μηδενικός;

Γιατί δε μ’ ἀφήνετε στή δυστυχία μου;».

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account