ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ
Δευτέρα, 20 16:49 Ιουνίου 2016

 

Ρωτήθηκα προχθές για το πως βλέπω την Πατρίδα. Κι απάντησα, «όπως και τους ανθρώπους της». Γιατί, κατά την ταπεινή μου γνώμη, καμία πατρίδα δε δύναται να συσταθεί, αλλά και να σταθεί δίχως το έμψυχο υλικό, δίχως τον άνθρωπο. Όσα εγχειρίδια κι αν διαβάσεις, εάν αυτά δεν μπολιαστούν μες στην ψυχή, μες στην καρδιά, μες στο μυαλό του ανθρώπου πατρίδα δεν θα κάμεις.
Τρανό, ιστορικό παράδειγμα αποτελεί αυτό των Φράγκων οι οποίοι όσο Αριστοτέλη κι αν αποστήθισαν, όσο Ευαγγέλιο κι αν μελέτησαν μήτε αρχαία Ελλάδα κατόρθωσαν να αναβιώσουν μήτε νέο Βυζάντιο να συστήσουν. Το μόνο που ανταπέδωσαν στην οικουμένη -κι ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή δηλαδή- ήταν ο ανθρωποκτόνος ατομικισμός και ο κακόδοξος παπισμός, αμφότερα τα οποία εξακολουθούμε να πληρώνουμε ακριβά. Κι αν η φράγκικη, η δυτική κοσμοαντίληψη επικράτησε ως οικουμενική ήταν γιατί ο μόνος πολιτισμός ο οποίος θα μπορούσε να αποκαλύψει το μέγεθος της πλάνης και της παραχάραξης ήταν ο ελληνικός, της ρωμηοσύνης ο οποίος δυστυχώς είχε άλλα να αντιμετωπίσει στενάζοντας υπό την οθωμανική βαρβαρότητα.

Και για να το πάω ακόμη παραπέρα. Εάν φέρεις για παράδειγμα τους κατά τα άλλα συμπαθέστατους Σουηδούς εδώ, προικίζοντας τους με έναν τόνο συγγραμμάτων για την ελληνικότητα και την ορθοδοξία, Ελλάδα δεν πρόκειται να κάνουν, όχι τουλάχιστον πριν η καρδιά τους σκιρτήσει μαζικά, για τα χιλιάδες γράμματα που διάβασαν, μα πιότερο για την οσμή του θυμαριού, την εσπερινή πνοή της τραμουντάνας και το σκαρφάλωμα του αγριοκάτσικου σε κάποια απόκρημνη πλαγιά του Ψηλορείτη.

Απεναντίας, εάν στείλεις τους Έλληνες μόνο με το εσώρουχο τους στη Σουηδία, Ελλάδα θα φτιάξουν είτε στο μεγαλείο της είτε στην ευτέλεια της, ανάλογα στη συγκυρία.

Βρισκόμαστε σε αποσύνθεση, αλλά… Πατρίδα έχουμε –ωσάν αντίληψη και ως απεικόνιση τούτης της αντίληψης στην ύλη-, ανθρώπους Έλληνες επίσης έχουμε –κάποιους στα χάλια τους, άλλους σε πιο καλλίτερη κατάσταση- κι από υλικά, δόξα τω Θεώ, δεν υστερούμε.

Εεε, πλέον τι μας απομένει; Ας πάρουμε λιγάκι από το Ύψιλον, λίγο απ’ τον ήχο του ταλάντου και μερικές σταγόνες παφλασμού του Αρχιπελάγους να την ξανασυνθέσουμε.

του Γεωργίου Τασούδη

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account