Βρισκόμαστε στην αυλή του ναού. Θεωρούμε τον ναό, τον βλέπουμε, τον έχουμε απέναντί μας. Δεν είμαστε μέσα στον ναό. Η αυλή εικονολογεί κάτι, παραπέμπει σε κάτι. Το πρώτο στο οποίο μπορεί να παραπέμπει –αν δεν έχουμε μπει ποτέ μέσα στον ναό- είναι μια θέαση ενυπάρχουσας ελπίδας. Η στάση μας προς τον ναό υποδηλώνει μια κίνηση προς αυτόν. Επίσης υποδηλώνει μια πρώτη απόφασή μας ότι πάμε προς την ελπίδα της ζωής. Δηλαδή μια γνώση του ότι εδώ που βρισκόμαστε είμαστε μόνοι μας. Κάτι συμβαίνει, κάτι πρέπει να αλλάξει. Θα έλεγα ότι είναι μια κίνηση, περίπου όπως μας την περιγράφουν τα ευαγγέλια, προς το Θαβώρ. Ανεβαίνοντας οι μαθητές προς το Θαβώρ, δεν ξέρουν τι θα συναντήσουν. Εμπιστεύονται απλώς τον Διδάσκαλο και Τον ακολουθούν. Και θα συναντήσουν την έκπληξη του Θαβώρ.

Όμως στην αυλή του ναού μπορεί να βρίσκεται και κάποιος που έχει βγει από την εκκλησία. Επομένως, η αυλή μπορεί επίσης να εικονολογεί την εμφάνεια της ψηλαφήσεως της εκκλησίας. Τη σωτηρία αυτή την έχουμε ψηλαφίσει εντός του ναού. Έχουμε ψηλαφήσει αυτό που ονομάζουμε ειρηναία κατάσταση, και υπάρχει μια κίνηση εκ του ναού, όπως ακριβώς μια κίνηση των μαθητών από την κορυφή του Θαβώρ προς την ιστορία, προς τον κόσμο.

Μαυρόπουλος Παναγιώτης
Από το βιβλίο ΄΄Διερχόμενοι διά του Ναού΄΄
Εκδόσεις Δόμος

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account