Κατὰ τὸν «Χρυσοῦν τὴν γλώτταν, χρυσοῦν καὶ τὴν καρδίαν» ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο τὸ ἀξίωμα τοῦ διδασκάλου «εἶναι μέγα καὶ θαυμαστόν». Ὁ διδάσκαλος «εἶναι ἄρχων πνευματικὸς» καὶ ἡ θέση του εἶναι περίβλεπτη καὶ ἰδιαίτερα εὐαίσθητη, «γι’  αὐτὸ ἀκόμη κι  ἂν ἐλάχιστα παρεκτραπεῖ, τὰ μικρὰ σφάλματά του φαίνονται στοὺς ἄλλους μεγάλα». Ἰδιαίτερα ὁ διδάσκαλος ποὺ διδάσκει πνευματικὲς ἀλήθειες εἶναι περισσότερο ἀγαπητὸς καὶ πολύτιμος ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν φυσικό μας πατέρα. Ἂν ὁ κατὰ σάρκα πατέρας χαρίζει στὰ παιδιά του «τὸ ζῆν», οἱ ἄξιοι διδάσκαλοι μεταγγίζουν καὶ προσφέρουν στοὺς μαθητές τους «τὸ πνευματικῶς καὶ καλῶς ζῆν», δηλαδὴ τὴν ἐνάρετη ζωή.

Τὸ διδασκαλικὸ ἀξίωμα δὲν εἶναι ἐξουσία, οὔτε κοσμικὴ τιμή, ἀλλὰ βαρύτατη εὐθύνη, καθὼς εἶναι «διαφορετικὸ νὰ σφάλλει ὁ μαθητὴς καὶ διαφορετικὸ νὰ σφάλλει ὁ δάσκαλος, ὁ ὁποῖος δὲν μπορεῖ οὔτε τὴν ἀπειρία νὰ ἐπικαλεσθεῖ, οὔτε νὰ προφασισθεῖ ἄγνοια, οὔτε νὰ προβάλλει ὡς δικαιολογία τὴν ἀνάγκη καὶ τὴ βία… Γι’  αὐτὸ ἀνέβηκε στὸ διδασκαλικὸ θρόνο, γιὰ νὰ σαλπίζει στοὺς ἄλλους τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν γνώση…». Ἔτσι, ὁ διδάσκαλος δὲν πρέπει κατ’  οὐδένα λόγο νὰ ἐπιδεικνύει ἀλαζονεία, ἔπαρση καὶ ἐγωισμό. Μόνη φροντίδα τοῦ διδασκάλου πρέπει νὰ εἶναι ἡ προκοπὴ καὶ πρόοδος τῶν μαθητῶν του. Ἔργο του εἶναι νὰ σώζει τὸν μαθητὴ ποὺ χάνεται. Τὸ ἔργο του εἶναι θεραπευτικὸ καὶ γι’  αὐτὸ ὁ διδάσκαλος ἐπέχει θέση ἰατροῦ καί, ὅπως ὁ ἰατρός, ἔτσι καὶ ὁ διδάσκαλος δὲν φιλονικᾶ, οὔτε βιαιοπραγεῖ, ἀλλὰ διορθώνει καὶ θεραπεύει μὲ τὶς νουθεσίες του κάθε μαθητὴ ἰδιαιτέρως, ἐνῷ ποτὲ δὲν ἐγκαταλείπει τὸ ἔργο του ἕως ὅτου δεῖ ὅτι ὁ λόγος ποὺ ἔσπειρε, ὄντως ἐβλάστησε καὶ καρποφόρησε.

Τὸ ἔργο του εἶναι δύσκολο καὶ ἐπίπονο, διότι πρέπει νὰ ἀγρυπνᾶ ἀδιαλείπτως, νὰ συμβουλεύει, νὰ διδάσκει, νὰ ἀντιμετωπίζει σχόλια, ἐπικρίσεις, κατηγορίες, παρεξηγήσεις καὶ πράξεις φθόνου ἀπὸ πολλοὺς ἀνθρώπους. Ὁ διδάσκαλος ὑποφέρει, πληγώνεται καὶ δοκιμάζει «ἀθεράπευτο πόνο», ὅταν δὲν εἰσακούεται ἀπὸ τοὺς μαθητές του ἢ ὅταν αὐτοὶ παραστρατοῦν καὶ διαφθείρονται. Ἀντιθέτως, ὑπομένει εὔκολα τὸν μεγάλο κόπο τῆς διδασκαλίας, ὅταν βλέπει ὅτι οἱ συμβουλές του εὐεργετοῦν τοὺς μαθητές του. Πρέπει ν’  ἀναλαμβάνει χωρὶς δυσαρέσκεια κάθε ἔργο ποὺ συντελεῖ στὸ πνευματικὸ καλὸ τῶν μαθητῶν του. Τὸ ἔργο του εἶναι αὐτοθυσιαστικό, ἀφοῦ σὲ πολλὲς περιστάσεις καθίσταται βαρὺς σταυρός, τὸν ὁποῖο ὀφείλει νὰ φέρει στοὺς ὤμους του ἀγόγγυστα. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιζητᾶ, οὔτε νὰ δίνει σημασία στοὺς ἐπαίνους, ἀλλὰ νὰ πράττει τὰ πάντα πρὸς ὄφελος τῶν μαθητῶν του.

Ἡ καλύτερη σύσταση γιὰ τὸ ἔργο του εἶναι ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ προκοπὴ τῶν μαθητῶν του, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ μάρτυρες τῶν κατορθωμάτων του. Ἐξάλλου, τὸν ἐνάρετο διδάσκαλο τίποτε πλέον δὲν μπορεῖ νὰ τὸν θίξει καὶ νὰ τὸν ἀπειλήσει ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ μαθητές του προοδεύουν. Τὸ ἔργο τοῦ διδασκάλου θεωρεῖται ἐπιτυχημένο, ὅταν οἱ μαθητές του ἔχουν καλλιεργήσει τόσο τὸ ἐσωτερικό τους φρόνημα, ὥστε νὰ ἐφαρμόζουν τὶς ἀγαθὲς ἐντολὲς καὶ νουθεσίες του ὄχι μόνον, ὅταν εἶναι παρών, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀπουσιάζει ἀκόμη καὶ μετὰ τὸν θάνατό του.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀναφερόμενος εἰδικότερα στὶς ἀρετὲς οἱ ὁποῖες θὰ πρέπει νὰ κοσμοῦν καὶ νὰ διακρίνουν τὸν ἄξιο διδάσκαλο, ὑπογραμμίζει μὲ ἔμφαση ὅτι ὁ διδάσκαλος, ὅπως καὶ κάθε ἄρχοντας «δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπερέχει στὶς τιμές, ἀλλὰ στὶς πνευματικὲς ἀρετές». Γι’  αὐτὸ ὅλη ἡ ζωή του θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐνάρετη καὶ ἀδιάβλητη, ἐπειδὴ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ καθοδηγήσει ἄλλους, ὅταν ὁ ἴδιος δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ ρυθμίσει τὸν ψυχικό του κόσμο καὶ νὰ ὑποτάξει τὰ πάθη του.

Ἡ πρώτη, βασικὴ καὶ ὕψιστη ἀρετὴ τοῦ ἀληθοῦς διδασκάλου εἶναι ἡ ἀνυπόκριτη ἀγάπη καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς φιλοστοργία πρὸς τοὺς μαθητές του. Ἕνας διδάσκαλος ποὺ ἔχει μέσα του ἀγάπη, πιστεύει ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἀδιαίρετο σῶμα μὲ τοὺς μαθητές του καὶ χαίρεται μὲ τὴ χαρά τους καὶ λυπᾶται μὲ τὴ λύπη τους. Φροντίζει μὲ στοργὴ γιὰ τὰ προβλήματά τους καὶ τοὺς προστατεύει ἀπὸ κάθε ἀδικία καὶ κίνδυνο. Ἀκόμη καὶ στὸν προσωπικό τους πόνο δὲν τοὺς λησμονεῖ καὶ δὲν παύει νὰ τοὺς ἐνθαρρύνει. Ὁ καλὸς διδάσκαλος εἶναι ἄνθρωπος αὐταπαρνήσεως καὶ θυσίας. Παραβλέπει τὰ προσωπικά του συμφέροντα καὶ φροντίζει γιὰ τὰ προβλήματα τῶν μαθητῶν του.

Ὁ ἄξιος διδάσκαλος, κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο ὡς ἄριστο παιδαγωγό, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀπαλλαγμένος ἀπὸ τὴν ἔπαρση, τὴν ἀλαζονεία καὶ ἀπὸ τὸ προστακτικὸ καὶ ἐξουσιαστικὸ ὕφος. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνεπιτήδευτα καὶ γνήσια ταπεινός, καὶ νὰ ἀποφεύγει κάθε περιαυτολογία, συναισθανόμενος καὶ ἀναγνωρίζοντας τὶς δικές του ἀτέλειες καὶ ἀδυναμίες. Τότε ἡ ταπείνωσή του εἶναι ἀληθὴς καρπὸς τῆς αὐτογνωσίας του. Κάτω δὲ ἀπὸ τὴν μεγίστη ἀρετὴ τῆς ἀγάπης θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἤπιος, πράος καὶ ἐπιεικής, νὰ μὴν ἐρεθίζεται, ὅταν τὸν κατηγοροῦν ἢ τὸν ἀδικοῦν.

Ὁ διδάσκαλος ὡς ἄριστος παιδαγωγὸς εἶναι ὀλιγόλογος, ἀλλὰ τὰ λόγια του ἔχουν βαρύτητα. Εἶναι ἀξιόπιστος, ἔμπειρος, συνετός, τολμηρὸς καὶ θαρραλέος. Ὑπομένει καὶ ἐπιμένει νὰ συμβουλεύει, νὰ προτρέπει ἀδιαλείπτως γιὰ τὸ ἀγαθό, νὰ διδάσκει, νὰ παρακινεῖ γιὰ πνευματικὰ ζητήματα ἕως ὅτου καρποφορήσει ἡ διδασκαλία του. Δὲν ἀπογοητεύεται καὶ δὲν βοηθᾶ τοὺς μαθητές του «μόνον μὲ τὸν λόγο του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς προσευχές του».

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος δίδει ἰδιαίτερη σημασία στὸ παράδειγμα τοῦ διδασκάλου πρὸς τοὺς μαθητές του. Ὁ ἱερὸς Πατὴρ χαρακτηρίζει τὸν διδάσκαλο ὡς «ἀρχέτυπο» καὶ ὑποδειγματικὸ πρότυπο γιὰ τοὺς μαθητές του, ὅταν «ὁ βίος τοῦ λάμπει καὶ ὁ λόγος του εἶναι σύμφωνος πρὸς αὐτόν». Ἡ αὐτοαγωγὴ καὶ τὸ προσωπικὸ παράδειγμα τοῦ διδασκάλου ὡς ἔκφραση τοῦ ἐναρέτου βίου τοῦ ἀκτινοβολεῖ στὰ μάτια καὶ στὶς ψυχὲς τῶν μαθητῶν του. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος γράφει χαρακτηριστικά: «Τὸ ἀναμμένο καὶ φωτεινὸ λυχνάρι μπορεῖ νὰ ἀνάψει ἄπειρα λυχνάρια». Ἔτσι καὶ ὁ ἄξιος διδάσκαλος ὡς φωτεινὸς λύχνος φωτίζει καὶ ἀναδεικνύει «ἄπειρους μαθητὲς καὶ μελλοντικοὺς διδασκάλους ποὺ τὸν ἔχουν ὡς ὑγιὲς πρότυπο».

Ὁ ἔμπειρος διδάσκαλος διδάσκει καὶ μὲ τὴν ὁμιλία του καὶ μὲ τὴν σιωπή του καὶ μὲ τὸ βάδισμά του καὶ μὲ τὸ βλέμμα του καὶ μὲ τὴν ἐμφάνισή του. Ὁ ἐνάρετος παιδαγωγὸς «κι  ἂν ἀκόμη κλείσει τὸ στόμα του, θὰ ἠχήσει δυνατότερα ἀπὸ τὴν σάλπιγγα καὶ στοὺς παρόντες καὶ σ’  ἐκείνους ποὺ βρίσκονται μακράν», ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ οὐρανὸς χωρὶς νὰ ἔχει στόμα, ἐντούτοις μὲ τὴν ὡραιότητά του διηγεῖται τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ».

Ὡς οἰκουμενικὸς διδάσκαλος ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος προτρέπει τοὺς κάθε βαθμίδος ἐκπαιδευτικοὺς λέγοντάς τους: «τὸ πρότυπο τοῦ βίου νὰ εἶστε ἐσεῖς, νὰ προβάλλετε ὡς εἰκόνα, ὡς νόμος ζωντανός, ὡς κανόνας καὶ μέτρο ὑποδειγματικῆς ζωῆς». Κατὰ τὸν ἱερὸ Πατέρα, τὸ αἰώνιο πρότυπο καὶ ὑπόδειγμα παρέδωσε σ’  ἐμᾶς ὁ μέγας παιδαγωγὸς καὶ διδάσκαλος ὅλων τῶν αἰώνων, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκάλεσε τοὺς διδασκάλους ὅλων τῶν ἐποχῶν νὰ ἀκολουθήσουν τὰ ἴχνη του.

Στὸ σημεῖο αὐτό, ἐντύπωση προκαλεῖ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τοὺς κακοὺς καὶ ἀνάξιους διδασκάλους. Γράφει χαρακτηριστικὰ τὰ παρακάτω συγκλονιστικά: «ἀνάμεσα στὶς λέξεις «κακὸς» καὶ «διδάσκαλος» ὑπάρχει μία ἀντίφαση, ἐπειδὴ ἀκριβῶς θὰ ἔπρεπε ἐξ ἀρχῆς νὰ ἀποκλείεται ἀπὸ τὶς τάξεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ποὺ ἔχουν τὸ προνόμιο νὰ διακονοῦν στοὺς ναοὺς τῆς Παιδείας, κάθε ἄτομο ποὺ ὑπηρετεῖ τὴν κακία. Ἕνας τέτοιος διδάσκαλος δὲν εἶναι μόνον ἀκατάλληλος γιὰ τὸ παιδευτικὸ ἔργο, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος γιατί στὰ τόσα χρόνια τῆς ὑπηρεσίας του μπορεῖ νὰ διαφθείρει τὶς τρυφερὲς ψυχὲς χιλιάδων ἀθώων μαθητῶν. Ἡ εὐθύνη τέτοιων διδασκάλων εἶναι βαρύτατη, διότι μὲ τὴν πονηρὴ διαγωγή τους διαφθείρων καὶ ἁλώνουν τὴν ψυχή, τὸν χαρακτήρα καὶ τὴν ἐν γένει προσωπικότητα τῶν μαθητῶν τους.

Ὁ ἱερὸς Πατὴρ δὲν διστάζει νὰ ὑπογραμμίσει τὶς ὀλέθριες συνέπειες τῆς ὑπάρξεως τέτοιων διαφθορέων διδασκάλων ἀναφέροντας ὅτι: «διὰ τοῦτο ἡμῖν αἱ πόλεις εἰσὶ διεφθαρμέναι, ὅτι πονηροὶ τῆς νεότητος εἰσὶ διδάσκαλοι». Πῶς λοιπὸν θὰ μπορέσεις νὰ σωφρονίσεις τὸν νέο, ὁ ὁποῖος συνήθως εἶναι ἄσεμνος λόγῳ τῆς ἡλικίας καὶ τῶν παθῶν του, ὅταν σὺ ὁ ἴδιος μὲ τὰ ἄσπρα μαλλιὰ παρασύρεσαι ἀπὸ ἄσεμνα καὶ ἀήθη θεάματα; Ὅταν ἡ κεφαλὴ δὲν εἶναι ὑγιής, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένει εὔρωστο τὸ ὑπόλοιπο σῶμα;». Σὲ ἄλλο σημεῖο ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος στιγματίζει τὴν ἀσυνέπεια ὁρισμένων διδασκάλων καὶ τὴν ἀντίφαση ποὺ παρατηρεῖ ὅτι ὑφίσταται ἀνάμεσα στὰ λόγια καὶ στὰ ἔργα τους. Ὅταν, ὅπως γράφει, ἔχουμε ἀναλάβει νὰ παιδαγωγήσουμε τοὺς ἄλλους, πρέπει νὰ κοκκινίζουμε καὶ νὰ ντρεπόμαστε, ἐὰν παραλείπουμε αὐτά, ποὺ συνιστοῦμε στοὺς ἄλλους νὰ πράξουν. Ἐπιμένει μάλιστα ὅτι ὁ δάσκαλος, ὁ ὁποῖος «εἶναι αἴτιος κακοῦ», θὰ πρέπει νὰ τιμωρεῖται αὐστηρὰ καὶ παραδειγματικά. Θεωρεῖ δὲ ὅτι εἶναι σημεῖο ἠθικῆς κρίσεως καὶ ἐκφυλισμοῦ τὸ νὰ εἶναι οἱ μαθητὲς καλύτεροι ἀπὸ τοὺς διδασκάλους τους. Τὸ θεωρεῖ ἔσχατο κατάντημα.

Ὡς πιὸ συνηθισμένα ἐλαττώματα καὶ πάθη τοῦ κακοῦ διδασκάλου ἀναφέρονται ἀπὸ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο τὰ ἑξῆς: ἡ θρασύτητα, ἡ ἐριστικότητα, οἱ ὕβρεις, ἡ δολιότητα, ἡ ὑποκρισία, ἡ εἰρωνεία, ἡ κολακεία, ἡ σκευωρία, ἡ ἀπάτη. Εἰδικὰ γιὰ τὸ ἐλάττωμα τῆς δημαγωγίας ὁ ἱερὸς Πατὴρ ἀναφέρει ὅτι: «οἱ διδάσκαλοι ποὺ δὲν διδάσκουν στοὺς μαθητὲς αὐτὰ ποὺ τοὺς συμφέρουν, εἶναι ἄξιοι βασανισμοῦ καὶ τιμωρίας… διότι ὁ φονιὰς σκοτώνει μόνον τὸ σῶμα, ὁ δημαγωγὸς ὅμως ποὺ ὁμιλεῖ ὡς λαοπλάνος γιὰ νὰ γίνει εὐχάριστος, καταστρέφει τὴν ψυχή τους».

Συνεχίζοντας ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν καταγραφὴ τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ κακοῦ διδασκάλου ἀναφέρει καὶ τὰ ἑξῆς: τὸ ψεῦδος, τὴν ἀσυνέπεια, τὴν ἐξουσιαστικότητα καὶ τὴν κατάχρηση τοῦ ἀξιώματός του, τὴν ἀμέλεια καὶ τὴν ἀδιαφορία γιὰ τοὺς μαθητές του, τὴ σκανδαλώδη ζωὴ καὶ τὴν ἀσάφεια στὴ διδασκαλία του.

Στὸ τελευταῖο μέρος ἀξίζει νὰ ἀναφερθοῦμε στὸ πῶς ἀντιλαμβάνεται ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ἰδιαίτερη παιδαγωγικὴ σχέση ἀνάμεσα στὸν διδάσκαλο καὶ τὸν μαθητή. Βάση καὶ θεμέλιο λοιπὸν τῆς παιδαγωγικῆς σχέσεως διδασκάλου καὶ μαθητοῦ εἶναι κατὰ τὸν ἱερὸ Πατέρα ἡ Ἀγάπη.

Ἡ ἀνυπόκριτη ἀγάπη ὠθεῖ τὸν ἄξιο διδάσκαλο νὰ διαλέγεται μὲ τοὺς μαθητές του ὡς ὁμότιμος φίλος καὶ ἀδελφός. Νὰ εἶναι αὐστηρὸς πρὸς τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ ἐπιεικὴς καὶ μακρόθυμος πρὸς τοὺς μαθητές του. Νὰ ἀνταποκρίνεται στὰ ἐνδιαφέροντα τῶν μαθητῶν του καὶ νὰ ἐπιδεικνύει τὴ στοργή του φροντίζοντας γιὰ τὰ προβλήματά τους. Νὰ ἀγωνιᾶ καὶ νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν πρόοδό τους καὶ νὰ διαθέτει ὄχι μόνον ἐπιστημονικὴ αὐθεντία, ἀλλὰ κυρίως ἀληθῆ καλωσύνη, τὴν ὁποία ὀφείλει νὰ ἐπιδεικνύει ὡς θερμὸς καὶ ἀνοικτόκαρδος πατέρας σὲ κάθε ἐπαφὴ μαζί τους. Νὰ παιδαγωγεῖ μὲ ἀνεξικακία καὶ πραότητα τοὺς ἀντιρρησίες μαθητὲς καὶ νὰ ἔχει ἁρμονικὲς σχέσεις, χωρὶς διακρίσεις, μὲ ὅλη τὴν μαθητικὴ κοινότητα.

Ὡς πνευματικὸς παιδαγωγὸς ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μὲ ἔμφαση ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ διδάσκαλος ὀφείλει νὰ εἶναι συγκαταβατικὸς στὶς ἀδυναμίες τῶν μαθητῶν του, τοὺς ὁποίους δὲν θὰ πρέπει νὰ κολακεύει, ἀλλὰ σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις καὶ νὰ τοὺς δυσαρεστεῖ γιὰ τὸ συμφέρον τους. Ἀπέναντι στοὺς μαθητές του θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἁπλός, εἰλικρινής, ἄδολος, ἀπονήρευτος καὶ πάντοτε νὰ ἀποστρέφεται τὴν εἰρωνεία καὶ τὴν ὑποκρισία. Ὀφείλει νὰ ἐπιδεικνύει δημοκρατικὸ πνεῦμα καὶ νὰ σέβεται τὴ γνώμη τῶν μαθητῶν του. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζει μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ὅλους τοὺς μαθητές, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἄλλοτε συγκαταβατικὸς καὶ ἄλλοτε μὲ διάκριση αὐστηρὸς ἀνάλογα μὲ τὴν περίσταση. Ὁ ἄξιος διδάσκαλος παιδαγωγεῖ καὶ διορθώνει τὰ κακῶς κείμενα, ἀλλὰ δὲν διαπομπεύει, δὲν διασύρει καὶ δὲν ἐξαναγκάζει ἐκβιαστικὰ τὸν μαθητή. Νὰ μὴ παραγνωρίζεται καὶ νὰ μὴν ἐξοικειώνεται ὑπερβολικὰ μαζί τους, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴν ἀπογοητεύεται εὔκολα, ὅταν οἱ μαθητές του ἀνυπακούουν καὶ ἀδιαφοροῦν στὶς νουθεσίες του.

Ἡ ἀνωτέρω λεπτομερῶς περιγραφόμενη ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο ἀνιδιοτελὴς συμπεριφορὰ τοῦ ἄξιου διδασκάλου ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ προσελκύει τοὺς μαθητές τους καὶ νὰ ἀποκτᾶ τὴν εὐμένεια, τὴν ἐκτίμηση καὶ τὸν σεβασμό τους. Ἡ διδασκαλία του πολλαπλῶς καρποφορεῖ καὶ ὑπάρχει ψυχικὴ ἐπαφὴ ἀνάμεσα στὸν διδάσκαλο καὶ τοὺς μαθητές.

Ἕνας τέτοιος διδάσκαλος αἰσθάνεται ἱκανοποίηση, ὅταν οἱ μαθητές του ἀκολουθοῦν τὶς ὁδηγίες του καὶ παρουσιάζουν πνευματικὴ καρποφορία. Χαίρεται καὶ εὐφραίνεται γιὰ τὴν πρόοδό τους, ἐνῷ ἡ προθυμία καὶ τὸ φιλότιμό τους αὐξάνουν τὸν ζῆλο του καὶ ἀνανεώνουν τὸν παιδαγωγικὸ ἐνθουσιασμό του.

Τελικῶς, κατὰ τὴν ὥρα τῆς Κρίσεως, ὁ ἄξιος διδάσκαλος, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἀνάλωσε τὴ ζωή του στὴ διακονία τῶν μαθητῶν του, ἐπαξίως μέλλει νὰ ἀκούσει τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου του: «Εὖ διδάσκαλε ἀγαθέ, εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου…».

 

ωάννη Ἐλ. Σιδηρᾶ
θεολόγου – ἐκκλησιαστικοῦ ἱστορικοῦ – νομικοῦ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account