Τί τό ἰ­δι­αί­τε­ρο εἶ­χε ὁ ὅ­σιος Πα­ΐ­σιος καί ἔ­λα­βε ἀ­πό τόν Θε­ό τό­ση χά­ρη καί δό­ξα; Ὅ­πως ἡ σκιά ἀ­κο­λου­θεῖ τό σῶ­μα ἔ­τσι καί στόν Ὅ­σιο ἀ­κο­λου­θοῦ­σε πάν­τα, ἦ­ταν στήν φύ­ση του, ἡ φι­λό­τι­μη ἄ­σκη­ση γιά τόν Θε­ό, ἡ θυ­σι­α­στι­κή ἀ­γά­πη του γιά τόν κά­θε ἄν­θρω­πο, ἡ προ­τί­μη­ση τοῦ συμ­φέ­ρον­τος τοῦ πλη­σί­ον, ἡ δί­ψα γιά νά βο­η­θή­ση τόν κα­θέ­να στήν σω­τη­ρί­α του. Ὅ­λη του ἡ ζω­ή ἦ­ταν μιά θυ­σί­α, μιά προ­σφο­ρά γιά τόν κό­σμο, τήν Ἐκ­κλη­σί­α, τό Γέ­νος, τήν ἀν­θρω­πό­τη­τα, σάν τήν λαμ­πά­δα πού καί­γε­ται καί λυ­ώ­νει γιά νά φω­τί­ζη καί νά πα­ρη­γο­ρῆ μέ τό φῶς της τούς ἄλ­λους. Αὐ­τό εἶ­ναι τό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ὅ­λων τῶν Ἁ­γί­ων, πού ἐ­ξαι­ρέ­τως κα­τεῖ­χε καί ὁ ὅ­σιος Πα­ΐ­σιος. «Ἁ­γί­ων ἴ­διον μὴ δό­ξαν, μὴ τι­μήν, μη­δὲ ἄλ­λο προ­τι­μᾶν τῆς τοῦ πλη­σί­ον σω­τη­ρί­ας». (Ἁγ. Χρυ­σο­στό­μου, P.G. 57, 53).

Οἱ πρε­σβεῖ­ες τοῦ ὁ­σί­ου Πα­ϊ­σί­ου, ὅ­λων τῶν Ἁ­γί­ων καί τῆς Θε­ο­τό­κου νά βο­η­θοῦν τόν κά­θε ἄν­θρω­πο, τήν δο­κι­μα­ζο­μέ­νη πα­τρί­δα μας καί ὅ­λο τόν κό­σμο.

Περιοδικό Ἐρῶ

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account