«…..ἔτσι καί ὁ Κύριος ὡσάν ἕνα ἀμπέλι ἔχει ὅλον τόν κόσμον καί ἐπῆρε δώδεκα Ἀποστόλους καί τούς ἔδωκε τήν χάριν του καί τήν εὐλογίαν του καί τούς ἔστειλεν εἰς ὅλον τόν κόσμον νά διδάξουν τούς ἀνθρώπους, ἀνίσως καί θέλουν νά ζήσουν καί ἐδῶ καλά, εἰρηνικά, ἠγαπημένα καί μετά ταῦτα νά πηγαίνουν εἰς τόν Παράδεισον νά χαίρωνται πάντοτε, νά μετανοοῦν, νά πιστεύουν καί νά βαπτίζωνται εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος».

«Καί μέ ὅλον ὁπού ἁμαρτάνωμεν χιλιάδες φορές τήν ὥραν, μᾶς εὐσπλαχνίζεται ὡσάν πατέρας καί δέν μᾶς θανατώνει νά μᾶς βάλη εἰς τήν Κόλασιν, ἀλλά ἀκαρτερεῖ τήν μετάνοιάν μας μέ τάς ἀγκάλας του ἀνοκτάς, πότε νά μετανοήσωμεν, νά παύσωμεν ἀπό τά κακά καί νά κάμωμεν τά καλά, νά ἐξομολογηθοῦμε νά διορθωθοῦμεν, νά μᾶς ἀγκαλιάση, νά μᾶς φιλήση…».

«Ἀνίσως δὲ καὶ εἴμεθα ἁμαρτωλοί, πρέπει τώρα ὁποὺ ἔχομεν καιρὸν νὰ μετανοήσωμεν ἀπὸ τὰ κακὰ καὶ νὰ πράξωμεν τὰ καλά. Ἡ Κόλασις μᾶς καρτερεῖ· πότε θὰ μετανοήσωμεν; Ὄχι αὔριον, μεθαύριον καὶ τοῦ χρόνου, ἀλλ᾿ αὐτὴν τὴν ὥραν. Διότι δὲν ἠξεύρομεν ἕως αὔριον τί ἔχομεν νὰ πάθωμεν.

Ὁ Χριστὸς μᾶς λέγει νὰ εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι. Πόσον κακὸν πράγμα εἶνε, χριστιανοί μου, νὰ πέση ὁ ἄνθρωπος εἰς ἁμαρτίαν καὶ νὰ μὴ μετανοήση! στοχασθῆτε τόν παλαιόν καιρόν οἱ Ἑβραῖοι ἐθανάτωσαν ὅλους τούς Προφήτας, ὅλους τούς διδασκάλους, ὅλους τούς καλούς, χιλιά-δες φορές ἄφησαν τόν Θεόν καί ἐπροσκύνησαν τόν Διάβολον… Ἀπετόλμησαν καί ἐσταύρωσαν τόν Χριστόν μας. Ὁ Πανάγαθος εἰς ὅλα αὐτά τούς ἐφύλαγε, τούς ἐσκέπαζε, δέν τούς ἄφηνε ἀπό τό χέρι του. Ἐκαρτέρεσεν ὁ Κύριος ὕστερα ἀπό τήν Σταύρωσίν του τριάντα χρόνους νά μετανοήσουν. Δέν ἐμετανόησαν…τότε τούς ἀφώρισε, τούς  ὠργίσθη καί ἀφῆκε τόν Διάβολον μέσα εἰς τήν καρδίαν τους, καθώς τόν ἔχουν ἕως τήν σήμερον».

«Ἀνίσως καί εἶναι κανένας ἐδῶ ἀπό τήν εὐγενείαν σας, ἄνδρας ἤ γυναῖκα, ὡσάν τήν ὁσίαν Μαρίαν, (τήν Αἰγυπτίαν) ἤγουν πόρνος, αὐτήν τήν ὥραν ἄς κλαύση, ἄς μετανοήση, τώρα ὁπού ἔχει καιρόν. Καί νά εἶναι βέβαιος πώς σώνει ἐκεῖνον, καθώς ἔσωσε καί τήν ὁσίαν Μαρίαν».

«Ἀνίσως, ἀδελφοί μου, καί εἶναι ἐδῶ κανένας ἀπό τήν εὐγενείαν σας καί εἶναι ἡ καρδιά του σκληρά, καταπατημένη ὡσάν τοῦ Μανασσῆ, ὡς ὑπερήφανος, ἄς μετανοήση, ἄς ἐνθυμηθῆ τές ἁμαρτίες του, ἄς κλαύση, καί νά εἶναι βέβαιος πώς καθώς καθώς ἐδέχθηκε τήν μετάνοιαν ἐκείνου τοῦ Μανασσῆ, δέχεται καθενός καί ἐσένα καί ἐμένα».

 

 

0 Comments

Leave a reply

©2019 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

Αλλάξαμε όνομα και μεταφερθήκαμε.

 

Ελάτε στο el Romio ή απλά στο Ρωμηός

Στις Εικονογραφίες χρησιμοποιούμε cookie προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Μάθετε περισσότερα  OK!

©2016 Eikonografies.com - Community & Media

or

Log in with your credentials

Forgot your details?