Κάποτε ο Όσιος παπα-Νικόλας ο Πλανάς θυμιάτιζε την ώρα της ενάτης ωδής, όταν έψαλλαν οι ιεροψάλτες «την Τιμιωτέραν των Χερουβείμ και Ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ».

Πέρασε μπροστά απο μία κυρία, που στεκόταν στα πλαινά στασίδια, και δεν την θυμιάτισε.

Δεν την θυμιάτισε καθόλου, πέρασε απλώς δίπλα της.

Ύστερα απο δύο στασίδια ήταν ένα άδειο.

Στάθηκε εκεί, το θυμιάτισε πέντε έξι φορές και έφυγε.

Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, πήγε αυτή η κυρία και του είπε:

– Παπα-Νικόλα, στην ενάτη δεν με θυμιάτισες και πήγεςκαι θύμιαζες το άδειο στασίδι.

-Έμ, κυρα-Γεωργία, της είπε, δεν ήσουν εκεί!

– Το άδειο όμως στασίδι είναι το στασίδι της κυρα-Μαρίας, που είναι άρρωστη.

– Εκείνη ήταν άρρωστη στο σπίτι, αλλά με την καρδιά και με τον νού της ήταν εδώ.

– Εσύ ήσουν με το σώμα εδώ, αλλά με τον νού ήσουν στα γίδια.

Απο το βιβλίο  «Εμπειρίες κατά την θεία Λειτουργία»

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ Κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ 

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account