ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ
Παρασκευή, 23 14:56 Σεπτεμβρίου 2016

 

Στοχαζόμουν πάνω στο μείζον ζήτημα των μεταναστευτικών ροών και της μετατόπισης των πληθυσμών. Όχι ως προς τους λόγους δημιουργίας του προβλήματος. Αυτοί είναι πλέον πασιφανείς. Από ποιες, δηλαδή, δυνάμεις δημιουργείται, ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετεί και για πιο λόγο μεταφορτώνεται να αντιμετωπιστεί σε άβουλες και αδύναμες κρατικές ανθρωπομάζες, όπως κατάντησε να είναι η χώρα μας.

Σκεφτόμουν το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το ζήτημα.  Ποια αλληλουχία πρωτοβουλιών, αφού αναληφθούν, δύναται να θέσουν το πρόβλημα στην ορθή του βάση και σε τροχιά επίλυσης.

Το συμπέρασμα ίσως εκπλήξει. Εκεί που λοιπόν καταλήγω, τόσο για το θέμα της λαθρομετανάστευσης όσο και για τα λοιπά μείζονα προβλήματα μας, είναι ότι όλα ξεκινάνε και διαιωνίζονται, λόγω της απροσωπείας η οποία μας έχει επιβληθεί και εξακολουθεί να μας επιβάλλεται και στην οποία ενδώσαμε και εξακολουθούμε να ενδίδουμε, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, πειθήνια.

Η απροσωπεία, δηλαδή, η έλλειψη ατομικής και κατ’ επέκταση συλλογικής προσωπικότητας καθιστά των άνθρωπο (και τα σύνολα τα οποία αυτός απαρτίζει) άβουλο, άκριτο, ράθυμο, κοινωνικά τυφλό και εν τέλει έρμαιο στον κάθε μονόφθαλμο και καιροσκόπο ηγετορίσκο να του ορίζει τη ζωή.

Προέχει λοιπόν, η εύρεση του εαυτού μας. Σαν ο άνθρωπος αποκαταστήσει τη σχέση με τον εαυτό του συνειδητοποιεί την απουσία νοήματος στη ζωή του και αρχίζει να αναζητά, διαλεκτικά και πρακτικά, τις καταβολές του. Σε τούτη τη διαδικασία ανεύρεσης των ευρύτερων ηθικών και ιστορικών του αναφορών, αναπόφευκτα θα γνωριστεί με την ελληνικότητα (όσο ακόμα προλαβαίνει καθώς κύριο μέλημα των εξουσιαστών είναι το όσο το δυνατόν βαθύτερο καταχώνιασμα της και η αντικατάσταση της από νέα ανήθικα ήθη). Θα συναντήσει λοιπόν, την ελληνική παιδεία και την ορθόδοξη ομολογία. Τότε, με τον καιρό και συν Θεώ θα αρχίσει να κατανοεί τον μεγαλειώδη τρόπο της Εκκλησίας του Δήμου και της Ενοριακής Ζωής, ξεκινώντας σταδιακά να επιζητά την υιοθέτηση και εφαρμογή του ελληνικού τρόπου του βίου στις άμεσες, αλλά και γενικότερες συλλογικότητες. Την οικογένεια, τη γειτονιά, την ενορία, την Πόλη, την Πατρίδα. Έτσι θα αρχίσουν να αποκτούν χαρακτήρα οι απαιτήσεις και οι προτεραιότητες του. Στη δημιουργία της οικογένειας, της κοινωνίας, των θεσμών.

Ακολούθως οξύνεται η κοινωνική διάκριση, στα πρότυπα της πνευματικής. Η αντίληψη του βαθύτερου νοήματος των πραγμάτων που οδηγεί στον εντοπισμό και διαχωρισμό της απάτης από το όντως, το κίβδηλο από το αληθινό.

Έχοντας ήδη γευθεί την κοινωνική εκλέπτυνση, τα συλλογικά υποκείμενα επιβάλλουν τούτη την εσωτερική τους τακτοποίηση στο περιβάλλον που τα περιβάλλει ενώ ταυτόχρονα γίνονται πιο αυστηρά στα κριτήρια κοινωνικοπολιτικών επιλογών τους και οι όροι συμμετοχής στην ελληνικότητα, στον οικείο τρόπο του βίου, συγκεκριμενοποιούνται. Θέτεται το πλαίσιο κοινωνικών πρωτοβουλιών για τους πάντες.

Έτσι η πηγή ευδαιμονίας, η ελληνικότητα, εδραιώνεται αποτελώντας από μόνη της όρο και όριο σε όποιων επιθυμεί να τη μετάσχει. Αυτόχθονες ή αλλότριους. Νομίζω γίνομαι κατανοητός.

Το πως θα βρούμε τον εαυτό μας προκειμένου να ξεκινήσει η κοινωνική και όχι μόνο ανάταση;

Δια της μετανοίας, της προσωπικής καλλιέργειας και της οικογενειακής αγάπης. Να τον αγαπήσουμε απ’ την αρχή τον εαυτό μας. Να τον περιποιηθούμε και θα εκπλαγούμε από τα αποτελέσματα. Αγνοί καθοδηγητές για το πως θα το πράξουμε ακόμη υπάρχουν.

Κλείνοντας επαναλαμβάνω ότι το νεοελληνικό πρόβλημα ξεκινάει και τελειώνει από την απροσωπεία μας. Από την έλλειψη εαυτού, χαρακτήρα.

Με το που αποκτήσουμε πρόσωπο από την αρχή, και από την αγάπη μας για αυτό, θα βρούμε και τις λύσεις που του πρέπουν σε κάθε του πρόβλημα.
Του Γεωργίου Τασούδη

0 Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο

©2017 Eikonografies.com - Community & Media Όροι χρήσης | Cookies | Επικοινωνία | Design and Development by Studio el Greco

Κοινοποιήσεις
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;

ή

Create Account